Z przyjemnością informujemy, że w dniu dzisiejszym odbędzie się oficjalna premiera gry Battlefield: Bad Company™ 2. Dzięki niesamowitemu przedstawieniu współczesnej wojny, całkowicie podatnemu na zniszczenia środowisku i pełnemu wrażeń trybowi zabawy wieloosobowej uznawana jest ona za jedną z najlepszych tego typu produkcji dostępnych na rynku. B:(i to by się zgadzało)

Jesteśmy bardzo dumni z tego, że udało nam się zrobić jak do tej pory najlepszą grę z serii Battlefield. Fani serii z dreszczykiem emocji czekali, aby móc powrócić do zabawy – powiedział Patrick Bach, producent Battlefield: Bad Company 2. – Mamy tu oszałamiającą grafikę, świetne pojazdy i w pełni podatne na zniszczenia otoczenie. Z ogromną radością witamy także nowych graczy, dla których nasze dzieło może okazać się niezwykle przyjemne i odświeżające.

Battlefield: Bad Company 2 jest jedną z najlepszych strzelanin multiplayerowych 2010 roku. Dedykowane serwery pozwalają na płynną zabawę, pozostawiając daleko w tyle wszelką konkurencję. Technologia użyta w produkcji PeCetowej wersji gry pozwala na implementację efektów graficznych dostępnych dzięki bibliotekom DirectX® 11 oraz jednoczesne użycie wielu monitorów i generowanie obrazu trójwymiarowego. B: (obsługuje również DirectX® 9.0c oraz DirectX® 10 , wymagania podam na końcu)

Gra dostępna jest w wersjach dla komputerów PC oraz konsol Xbox 360® i PlayStation®3. Gracze, którzy nabyli nowy egzemplarz, dzięki umieszczonemu w nim kodowi VIP od razu mogą całkowicie za darmo pobrać dwie nowe mapy przeznaczone do rozgrywek multiplayer. B:(pisałem o tym wcześniej) Kolejne dwa poziomy ukażą się jeszcze w marcu.! B: (według oficjalnych zapowiedzi , w praktyce bywa różnie)

Battlefield: Bad Company 2 dostępny jest w polskiej wersji językowej na PC oraz Xbox 360. Gra na PS3 dostępna jest tylko w oryginalnej, angielskiej wersji językowej.
W wersji PC i Xbox 360 istnieje możliwość wyboru wersji językowej i zmiana jej możliwa jest także w dowolnym momencie gry. Dodatkowo w grze na komputer dostępna jest także opcja wyświetlana podpisów pod dialogami.

Tak pokrótce wygląda oficjalna zapowiedź na Polskiej stronie bc2 , okraszona moimi komentarzami.B:

Dystrybucja tej gry w Polsce.. ma sie bardzo dobrze. Na szczególne moje uznanie zasługuje ultima.pl , która to zaskoczyła mnie informacja dnia 1 marca o odbiorze gry , czyli 5 dni przed dzisiejsza premierą! (Odebrałem dnia 3 marca ponieważ1-2 marca nie było jeszcze aktywnych serwerów)

Pozostali dystrybutorzy empik czy gram.pl wysłali powiadomienia (odbiór osobisty Warszawa) zgodnie z planowaną premierą.

Średnie Ceny od 124 , 130 150 pln w EA store jest jeszcze wersja limitowana! do 16 marca

Spolszczenie.. Na bardzo dobrym poziomie . Mimo moich obaw Baka i Pazura spisali sie na medal. W wersji singiel aż chce się grać . Czasem ( ze względu na ostre dialogi) miałem wrażenie ze oglądam film Pasikowskiego. Poniżej zamieszczam mały spoiler . Uwaga treść dla osób pełnoletnich!

Natomiast wersja Polska w trybie Multiplayer to moim zdaniem największa porażka. Niestety po 15 minutach gry online z polskimi dialogami Amerykanów czy Rosjan miałem dość. Przyzwyczajony  z wersji beta do wersji oryginalnej  , wróciłem po reinstalacji do wersji angielskiej. ( w instalacji mamy do wyboru 5 wersji językowych , nie wymaga żadnego dociągania pakietów z sieci jak np: w mw2 4gb )

Poniżej zamieszczam próbkę z oryginalnym klimatem (dialogi w tle) jak słychać , moim zdaniem oddają prawidłowo klimat.btw Audio jest niesamowite!

AUDIO : Jak już jesteśmy przy dźwięku , to jest to chyba najlepiej udźwiękowiona gra wojenna w jaką miałem kiedykolwiek możliwość grania. Jak by dawaliby oskara za udźwiękowianie gier to BC2 wygrał by w przedbiegach.

Z ciekawostek dźwięk jest tak dobrej jakości ponieważ nie jest poddawany kompresji!( w dużym skrócie)  Za audio odpowiada grupa DICE ( na marginesie mają bardzo ciekawie zaprojektowana stronę www)

Jeśli ktoś ma ochotę się zagłębić  , czym się DICE zajmują oraz podejrzeć technologie jakie wykorzystują przy projektowaniu gier to zapraszam tu

Poniżej zamieszczam małe case studies na temat tej technologii.

Co sądzi prasa?

Eurogamer 9/10 – “(…) DICE rozumie, że nie potrzeba ani przesadzonych perków ani setek graczy biorących udział w jednym meczu aby zrobić świetną grę multiplayer. Jedyne co trzeba, to dwie proste rzeczy, które są często pomijane: mapy i balans. (…) Battlefield: Bad Company 2 jest po prostu niesamowitym zestawieniem, którego ciężar nie jest przesunięty ani w stronę singla ani multi (…) To wszystko zostało zebrane w najsolidniejszą, najbardziej dopracowaną i najlepiej zaprojektowaną grę tego typu w tej generacji sprzętowej”.

1UP 6-/6 - “To tutaj możesz zostać otoczony z pustym magazynkiem, żeby w końcu zdecydować “walić to”. Ruszasz na przeciwnika uzbrojony jedynie w wiertarkę i zabijasz go atakując go w głowę. To gra, w której możesz snajperką zabić kierowcę nadjeżdżającego jeepa tak, aby auto wywróciło się i zabiło cały skład wroga. (…) Chociaż momentami widać pewne potknięcia, to Bad Company 2 pokazuje wyraźnie jedną rzecz: DICE wyszło już z klasy “możemy robić tylko FPS-y sieciowe” i jest w stanie tworzyć pełnoprawne tytuły”.

VideoGamer 9/10 – Lubicie FPS-y? Jeżeli odpowiedź brzmi tak, to kupcie Battlefield: Bad Company 2. Jeżeli ta gra ma słabości, to leżą one w krótkiej kampanii pojedynczego gracza. Jednak wspaniały, prawdopodobnie przebijający pod tym względem Modern Warfare 2, multiplayer niweluje wszelkie niedoskonałości”.

IGN 8.9/10 – “Co zrobiło na mnie największe wrażenie w Bad Company 2, to elastyczny multiplayer. System klas pozwala na wybranie, jakie będzie twoje podejście do walki. Mapy i tryby zawarte w BC2 pozwolą ci dokładnie wybrać taki rodzaj gry, jaki najbardziej odpowiada twoim preferencjom”.

Reasumując i eksplodując z wrażenia:

Periscope ||S|G|| ocena 9,5/10 ” Bad Company 2 Jedna z najlepszych gier online w jakie miałem ostatnio przyjemność grać. Niesamowite efekty wizualne i dźwiękowe , świetnie dopracowane tryby gry. Społeczność graczy (większość to weterani serii battlefield) Oczywiście serwery dedykowane Rcon i punkbaster. ( co za tym idzie niski ping) oraz niesamowita grywalność! . Powoduje to iż jest to długo oczekiwany prze zemnie tytuł w kategorii gier FPS. Nic tylko grać!  Polecam! “

ps: LPG Clan Polska rekrutuje do nowej dywizji Bad company 2 tu szczegóły

Polskie serwery battlefield bad company:

POLSKI SERWER BAD COMPANY  BC2 LPG | 30+ na którym warto zagrać plus forum serwera

Pozdrawiam BO!

Coraz bliższe wydania w finalnej wersji oprogramowanie 3-D Data Center (pobierz plik PDF) pozwala na stworzenie trójwymiarowej repliki serwerów, szaf, sieci, zasilania i chłodzenia, które interaktywnie komunikują się z istniejącym w rzeczywistym świecie sprzętem. Pozwala to menedżerom wielkich projektów IT jednym spojrzeniem ocenić stan całej ich informatycznej gospodarki. Środowisko bazowane na projekcie OpenSimulator oraz zaprojektowanym przez IBM-a middleware o nazwie Holographic Enterprise Interface (HEI) umożliwia szybkie odwzorowanie dowolnej architektury sprzętowej i kontrolowanie jej za pomocą intuicyjnych funkcji.

Czy jednak wychowani na interfejsach tekstowych i płaskich okienkach administratorzy zaakceptują rozwiązania rodem z gier komputerowych? Michael Osias, jeden z twórców 3-D Data Center stwierdził: „przyglądanie się informacjom o centrum danych podanym w formie dwuwymiarowego tekstu przedstawia menedżerowi IT tylko część sprawy. Nasze mózgi są dostosowane do przetwarzania przede wszystkim informacji wizualnej i dźwiękowej. Obserwacja działania centrum danych w 3D, gdy animacje przedstawiają realne zdarzenia – np. płomienie przegrzewające się serwery – umożliwia znacznie lepsze zrozumienie zasobów, którymi dysponuje przedsiębiorstwo, a w konsekwencji podejmowanie lepszych decyzji i wyższy poziom interakcji i współpracy”.

Wielu administratorów niewątpliwie z niesmakiem odrzuci taki interfejs, jednak warto im przypomnieć, że ich starsi koledzy, którzy pracowali na mainframe’ach z lat ‘60 minionego stulecia, z podobnym być może niesmakiem odrzuciłoby te nowomodne interaktywne konsole i okienka. Jako że jednak żadne słowa nie oddadzą realiów projektu 3-D Data Center (bo nasze mózgi są dostosowane do przetwarzania informacji wizualnej i dźwiękowej) – zapraszamy do obejrzenia poniższego filmu:

Źródło: DataCenterKnowledge.com

Linden Lab podjęło decyzję o stworzeniu osobnego kontynentu dla tego typu treści. Wszyscy użytkownicy, którzy nie kupią prywatnej ziemi na innych obszarach, a będą chcieli uczestniczyć w zachowaniach przeznaczonych tylko dla dorosłych, zostaną zmuszeni do przeprowadzki na nowy kontynent.

Teoretycznie do Second Life mogą dołączyć tylko osoby pełnoletnie. Linden Lab chce jednak wprowadzić dodatkowe mechanizmy weryfikacyjne. Aby dostać się na nowy obszar trzeba będzie udowodnić swój wiek przy pomocy danych z karty kredytowej lub poddać się kontroli przeprowadzonej przez wewnętrzny system Second Life.

W ramach wielkiej akcji usuwania pornografii z gry, internauci zostaną poproszeni o oznaczanie kontrowersyjnych miejsc. Odpowiednia funkcja zostanie dodana do klienta gry – Linden Lab wyda go w przyszłym tygodniu. Posiadacze prywatnej ziemi będą musieli flagować swoje obszary i ostrzegać innych przed treściami pornograficznymi.

Second Life nadal generuje zyski, ale ostatnio wyniki pogorszyły się. Dlatego Linden Lab walczy o poprawę swojego wizerunku, a także przyciągnięcie nowych użytkowników – głównie ze środowisk biznesowych i akademickich. W Stanach Zjednoczonych, głównego dla Linden Lab rynku, publiczne obyczaje są znacznie bardziej surowe niż w Europie czy Japonii. Stąd próba wymuszenia tej obyczajowej cenzury.

Źródło: news.cnet.com

Gravatar ma pozwolić użytkownikom na jednorazowe stworzenie swojego awatara – identyfikującego obrazka – i wykorzystywanie go w ramach wszystkich serwisów, w których uczestniczą. Jednocześnie ułatwić ma życie twórcom aplikacji webowych. Nie będą oni musieli tworzyć kodu do obsługi wgrywania awatarów, zarządzania nimi, skalowania itp. kwestii.

Użytkownik odwiedza po prostu raz stronę en.gravatar.com, tam zakłada powiązane z adresem e-mailowym konto, wgrywa obrazek, przycina go podług swoich gustów, określa kategorię wiekową nowo powstałego awatara (chodzi o to, by na forach dla przedszkolaków nie wyświetliło się przypadkiem niszczące umysły hardcore porno) – i to wszystko. Każdy serwis obsługujący gravatary będzie wyświetlał teraz ten obrazek przy wpisach użytkownika.

Z punktu widzenia aplikacji webowej, wywołanie gravatara jest bardzo proste. Jest to URL, który zawiera zakodowany za pomocą funkcji md5 e-mail użytkownika. Wygląda on np. tak:

http://www.gravatar.com/avatar/c3cb21419ad268de5dffce7ceea03a7e?s=100&r=X&d=wavatar

Pierwszy człon (http://www.gravatar.com/avatar/) to adres usługi. Drugi (c3cb21419ad268de5dffce7ceea03a7e), to zakodowany adres e-mail użytkownika. Trzeci to ciąg opcjonalnych parametrów.

• Parametr s (size) odpowiada za rozmiar awatara. Domyślnie wynosi 80 pikseli.
• Parametr r (rating) to informacja dla systemu cenzury. Dopuszczalne są wartości G, PG, R albo X, gdzie G jest treścią bezpieczną nawet dla niemowląt (np. grzechotkę), PG coś dla większych dzieci (np. Harry Potter), R to treści bezpieczne dla nastolatków (np. przemoc i walkę, a X oznacza rzeczy straszliwe (np. scenę coitus). Zasada jest taka, że witryna wyświetla gravatary o ratingu równym lub niższym od domyślnego dla siebie poziomu.
• Parametr d (default) wskazuje, który obrazek wyświetlać domyślnie, jeśli np. dane forum nie dopuszcza awatarów X. Dostępne są wartości wavatar, identicon, monsterids, lub własny, ustalony przez twórcę witryny.

<?php
$url = 'http://www.gravatar.com/avatar/';
$email = 'user@gmail.com';
$default = 'wavatar';
$size = '100';
$rating="R";
 
$gravatar = $url.'?gravatar_id='.md5(strtolower($email)).'&default='.urlencode($default).'&size='.$size.'&rating='.$rating;
?>
<img src="<?php echo $gravatar;?>" />

źródło. webhosting.pl

Seminarium zostało zorganizowane przez Wydawnictwo Forum Sp. z o.o., reprezentujące międzynarodową grupę wydawniczą Forum Media Group w Polsce. W warsztatach uczestniczyli kierownicy i managerowie działów sprzedaży, pracownicy marketingu oraz specjaliści odpowiedzialni za tworzenie ofert handlowych i planowanie akcji marketingowych.

Uczestnikom szkolenia zostało przedstawionych “10 zasad e-marketingu, czyli jak kształtować drogę klienta do zamówienia”, opracowanych przez specjalistów marketingu internetowego agencji NetArch:

• Zdefiniuj e-target
• Zbadaj specyfikę i preferencje grupy docelowej
• Wybierz metody dotarcia do klienta
• Stwórz przekaz
• Skieruj użytkownika na swoją stronę
• Daj użytkownikowi obiecane informacje
• Zapewnij możliwość powrotu do oferty
• Poprowadź użytkownika przez proces zamówienia
• Nie dopuść do rezygnacji z zakupu
• Nie pozwól klientowi zapomnieć

Prowadzeniu e-marketingu towarzyszą tradycyjne składowe kampanii promocyjnych:

• określenie celów kampanii i sposobu pomiaru stopnia ich realizacji
• wyodrębnienie grupy docelowej
• opracowanie planu działania, dobór narzędzi

Przy opracowywaniu szczegółowego planu kampanii e-marketingowej trzeba w pierwszej kolejności uświadomić sobie i uwzględnić występujące ograniczenia. Dwa podstawowe to budżet i czas. Ich określenie pozwala na dokonanie wstępnej selekcji narzędzi i metod działania. Przy tym poprzez czas należy rozumieć nie tylko okres wydatkowania budżetu, ale również zwrotu poczynionych nakładów w postaci przychodów z działalności. Wiąże się to ściśle z określeniem nadrzędnych celów działań e-marketingowych.

W przypadku realizowania kampanii nastawionej głównie na osiąganie natychmiastowych efektów, zasadnym jest zrezygnowanie z kosztownej reklamy banerowej, służącej długookresowemu kształtowaniu świadomości marki. W jej miejsce stosuje się formy promocji, w których generowanie kosztów wiąże się z bezpośrednim działaniem użytkownika np. zainteresowaniem dokonaniem zakupu. Do tego typu należą rozliczane w systemie CPC reklamy w płatnych wynikach wyszukiwarki.

Warto również zwrócić uwagę na zasięg kampanii oraz jego dopasowanie do specyfiki działalności firmy. Przykładowo, promując produkt sprzedawany głównie na lokalnym rynku, np. w danym województwie, należy unikać form promocji nie oferujących możliwości terytorialnego ograniczenia emisji przekazu.

źródło: informacja prasowa

W poprzednim artykule opisaliśmy technologię Silverlight. Teraz Przyjrzymy się dwóm popularnym środowiskom programistycznemu i stworzymy pierwszą aplikację z wykorzystaniem “Flasha od Microsoftu”.

Co będzie potrzebne?

Zintegrowane środowisko programistyczne wykorzystywane do pracy z Silverlightm to najczęściej Visual Studio Microsoftu. Powód jest prosty – SL obsługuje języki wchodzące w skład platformy .NET, a Microsoft wspiera własne produkty, a nie te należące do zewnętrznych firm. Mimo to możliwe jest skorzystanie np. z Eclipse.

Darmową wersję Visual Studio 2008, również do zastosowań komercyjnych, pobierzemy ze strony Microsoftu (http://www.microsoft.com/expre…). Potrzebne jest jeszcze środowisko uruchomieniowe (runtime) Silverlighta i SDK (http://silverlight.net/getstar…). Na tej samej stronie znajdują się również dokładne instrukcje instalacji dla innych platform.

Po kliknięciu strona przekieruje do środowiska uruchomieniowego odpowiedniego dla platformy (również Linux).

Kolejna aplikacja, która jest bardzo pomocna, ale nie niezbędna, to Expression Blend + SketchFlow. 60-dniową wersję testową można pobrać za darmo ( http://www.microsoft.com/downl…), a wersja pełna kosztuje 599 dolarów. Pakiet służy do prostego tworzenia i edycji aplikacji. Praca w tym środowisku przypomina działanie z edytorem Adobe Flash, więc osoby znające tę technologię będą miały ułatwione zadanie.

Expression Blend – odpowiednik Adobe Flash CS 4.

Visual Studio – dla programistów

Aplikacje możemy tworzyć na dwa sposoby: “tekstowo” w Visual Studio oraz graficznie, jak animacje Flasha, w Expression Blend. Visual daje dużo większe możliwości, zwłaszcza przy części odpowiedzialnej za zachowanie aplikacji, ale jego obsługa jest trudniejsza dla początkujących. Oczywiście osoby, które już korzystały z tego środowiska powinny od razu spróbować swoich sił w tym programie. Tak jak w przypadku programów pisanych w C#, C++ albo VB otrzymają zestaw kontrolek itd., chociaż domyślny wygląd okna będzie nieco inny – główną jego część zajmie aplikacja, a kod będzie wyświetlany równolegle w mniejszej karcie.

Visual Studio – programiści poczują się prawie jak w domu.

Po utworzeniu nowego projektu, VS samo utworzy potrzebne pliki i strukturę projektu. Główne pliki domyślnie nazywają się Page.xaml i App.xaml. Page.xml zawiera informacje o znajdujących się w aplikacji kontrolkach i tworzy się automatycznie po dodaniu nowego elementu z Toolboksa (zbioru dostępnych kontrolek). Po zapoznaniu się z jego składnią zauważymy, że to zwykły plik XML, więc jego edycja nie powinna sprawić najmniejszych problemów. Oczywiście można to robić ręcznie i nie trzeba posługiwać się wspomaganiem Visuala. Jeśli chcemy stworzyć kolejną stronę klikamy po prostu w Project->Add Page…. Strona zostanie dołączona do projektu.

W pliku App.xaml znajdują się informacje o tym, jaka strona ma być domyślnie uruchomiona, z jakich zasobów będzie korzystać aplikacja itp. Do wszystkich plików XAML dołączony jest plik pozwalający na rozszerzenie funkcjonalności strony poprzez oprogramowanie jej zachowania – w Silverlight 3 możemy wykorzystać do tego różne języki programowania (np. C#) i skryptowe (np. Ruby).

Uruchomienie aplikacji

Po dodaniu wybranych stron, ich składników i zachowania możemy zbudować i uruchomić projekt. Najprościej zrobić to poprzez wybranie z menu Build opcji Build Solution. Gotowa aplikacja pojawi się w folderze bin/Release w katalogu projektu. Aby ją uruchomić niezbędne jest posiadanie przeglądarki z pluginem Silverlighta. Należy pamiętać, że najlepiej wspierany jest Windows z Internet Explorerem lub Firefoksem, Chrome aktualnie nie obsługuje aplikacji Silverlighta, a pod Linuksem niezbędny jest otwarty odpowiedni SL, Moonlight.

Uruchamianie aplikacji przez przeglądarkę może chwilę trwać

Visual Studio spodoba się programistom, ale dla pozostałych osób może być zbyt skomplikowany. Drugie narzędzie, Expression Blend, będzie lepsze dla tych, którzy mieli do czynienia z Flashem lub nie potrafią programować.

Zobacz przykład:

Expression Blend – jak we Flashu!

Również w tym programie należy rozpocząć od utworzenia nowego projektu. Środowisko utworzy plik App.xaml o działaniu takim jak w Visual Studio i MainPage.xaml, który jest odpowiednikiem Page.xaml.

W domyślnym układzie po lewej stronie, podobnie jak we Flashu, znajduje się pasek narzędzi takich haj pióro, wypełnienie czy tekst. Tuż. obok umieszczono menu z dostępnymi obiektami, efektami i akcjami.

Pod nimi znajduje się wykaz wykorzystanych elementów i znany z Flasha Timeline. W każdej kratce znajduje się stan elementu w danej sekundzie. Umożliwia to stworzenie animacji za pomocą kilku kliknięć: w klatce początkowej zaznaczamy stan elementu, przechodzimy do klatki końcowej i ustalamy jak ma się zmienić element. Możemy go np. przeciągnąć lub zmienić jego przeźroczystość. Program sam zajmie się wygenerowaniem stanów pośrednich.

Podobnie jak w Visual Studio istnieje możliwość edycji wygenerowanego kodu XAML – odbywa się to poprzez kliknięcie prawym przyciskiem myszy na nazwie elementu i wybraniu opcji “Show XAML”. W takim widoku skojarzenia z Flashem będą już jednoznaczne. Czy to źle? Chyba nie, bo podobnie wyglądający produkt ułatwi przejście z jednej technologii na drugą. Warto dodać, że Expression Blend pozwala na import plików Photoshopa i Ilustratora.

Kilka kliknięć i Expression Blend wygląda jak Flash.

Tak jak w poprzednim przypadku dodajemy wybrane elementy, ustalamy jak mają się zachowywać, po czym z menu Project wybieramy Build Project i Run Project. Działający plik Default.html znajduje się w folderze [nazwa]Site w katalogu projektu, gdzie [nazwa] to nazwa projektu.

Zobacz przykład:

Visual czy Expression Blend?

Visual Studio ze środowiskiem uruchomieni-owym Silverlight oraz Expression Blend + SketchFlow to dwa najczęściej wykorzystywane programy do tworzenia i edycji aplikacji wykorzystujących technologię Silverlight. Visual sprawdzi się lepiej w przypadku aplikacji o rozbudowanym zachowaniu. Spodoba się również programistom przyzwyczajonym do tego – skądinąd bardzo dobrego – środowiska.

Expression Blend w obsłudze bardzo przypomina Adobe Flasha. Ułatwi to przejście z jednej technologii na drugą, bo mimo że technicznie działają inaczej, to tworzenie projektów wygląda bardzo podobnie. Niestety program jest dość drogi.

Niezależnie od tego który program wybierzemy, stworzenie prostej aplikacji w Silverligtcie to kwestia kilku kliknięć. Warto więc zainteresować się tą technologią, zwłaszcza dopóki konkurencja jest mała.

źródło

Decyzja Google jest bardzo ważna dla wielu deweloperów wykorzystujących te CMS-y. Drupal to jeden z najpopularniejszych produktów w swoim segmencie. Korzystają z niego zarówno witryny rządowe i korporacyjne jak i większe blogi. Joomlę! z kolei używają MTV, Harvard czy Citibank.

Friend Connect ułatwia administratorom zarządzanie użytkownikami. Internauci mogą logować się wykorzystując dane z takich serwisów jak Gmail, Yahoo! czy Twitter. Konta są weryfikowane dzięki mechanizmowi OpenID.

Friend Connect w Drupalu.

Dzięki pomocy Google deweloperzy zyskali możliwość dodawania do swoich stron społecznościowych narzędzi czy gadżetów. W witrynach działających na bazie Drupala i Joomli! pojawiła się więc możliwość łatwego dodawania wszelkiego rodzaju ankiet, rekomendacji czy pasków społecznościowych, uproszczono też proces tworzenia i przesyłania newsletterów. Można też łatwo zaimplementować program reklamowy AdSense.

Friend Connect w Joomli!

Google zapewnia, że nawet właściciele serwisów, którzy nie mają żadnego doświadczenia w zakresie programowania mogą bez problemu zainstalować nowe moduły. Wystarczy dodać w odpowiednim miejscu jedną linię kodu. Rozwiązanie to jest maksymalnie przyjazne dla internautów, pozwala im bowiem na przenoszenie tożsamości między witrynami.

Więcej informacji można znaleźć na stronach projektów w serwisie Google Code – odpowiednio dla Drupala i Joomli. Można też obejrzeć działające demonstracje implementacji Friend Connecta – tutaj i tutaj.

Źródło: ReadWriteWeb.com

Kontrowersje wzbudziły zdjęcia nastolatków z papierosem w ustach, klęczących przed mężczyzną w niedwuznacznej pozycji, sugerującej przymuszony stosunek. Pod zdjęciem czytamy Palenie robi z ciebie niewolnika nikotyny.

Remi Parola, dyrektor Prawa niepalących tłumaczy tygodnikowi Le Point, że autorzy kampanii szokujące zdjęcia wybrali świadomie. - Kampania ma dotrzeć przede wszystkim do młodzieży, która wydaje się być głucha na tradycyjne ostrzeżenia o szkodliwości palenia.

bddpetfils.frZdjęcia pojawią się w gazetach, w barach i dyskotekach. Zdaniem twórców kampania ma pokazać, że sięgnięcie po papierosa nie jest oznaką dorosłości, a niepalącym dać powód do dumy z bycia wolnym od nałogu.

Kampania wywołała burzę w mediach i wśród Francuzów. Organizacja obrony praw rodzin Familles de France, zażądała kategorycznego zakazu jej rozpowszechniania. Zdaniem jej przedstawicielki, Christiane Therry, kampania jest dwuznaczna, a jej antynikotynowe przesłanie może nie być właściwie zrozumiane.

Również Nadine Morano, sekretarz stanu ds. rodziny we francuskim rządzie skrytykowała plakaty, uznając że stanowią one obrazę obyczajności. Także minister zdrowia Roselyne Bachelot kampania się nie podobała, nazywała ją niestosowną i niejasną.

źródło

Okazało się, że ci, których uściski oceniono jako najbardziej zdecydowane, byli też najchętniej widziani przez biznesmenów jako pracownicy ich firm.

Greg Stewart, profesor zarządzania na University of Iowa i jednocześnie szef grupy badawczej stwierdził: – Mówi się, że osoby przeprowadzające rozmowy z kandydatami na pracowników wyrabiają sobie zdanie o osobie w ciągu pierwszych 2-3 minut. Odkryliśmy, że pierwsze wrażenia rozpoczynają się wraz z uściśnięciem dłoni i to one nadają ton całej rozmowie.

Dodaje, że osoby szukające pracy często uczą się, jak należy się ubierać, zachowywać, jak odpowiadać na pytania. W efekcie wszyscy wypadają podobnie, bo dowiadują się tych samych rzeczy. Uścisk dłoni jest natomiast czymś osobistym.

Dobry uścisk ma być silny, obejmować całą dłoń oraz być połączony ze spojrzeniem w oczy i energicznymi ruchami w górę i dół. To, jak zauważył profesor, działa przeciwko kobietom, które nie są tak silne jak panowie. Jednak inne badania wykazały, że inne wysyłane przez nie niewerbalne komunikaty są silniejsze, niż u mężczyzn, więc rekompensują brak siły fizycznej.

Podobne badania, przeprowadzone przed ośmioma laty, wykazały, że osoby o silniejszym uścisku mają więcej cech ekstrawertyków i są bardziej otwarte na nowe wyzwania. Jednak zauważono różnice dotyczące płci.Bardziej liberalne i otwarte umysłowo kobiety miały silniejszy uścisk niż te mniej otwarte. U panów zaś osoby o najmocniejszym uścisku były jednocześnie mniej otwarte niż te o nieco słabszym.

źródło

Przygotowaliśmy zestaw 24 pędzli do Photoshopa, imitujących ślad po kubku z kawą. Gotowy zestaw można pobrać stąd:

A oto mała próbka tego, jak prezentują się dołączone pędzle w praktyce:

Oto niektóre przykłady kolorów i wzorów z naszego pakietu:

Poniżej pliki .zip do pobrania. Lista grafik została ułożona wg kolorów (w każdym pakiecie kolorystycznym jest 10 motywów tła).

• Beige
• Black
• Blue
• Orange
• Pink
• Rose
• Violet
• White

zródło

Pakiet zawiera zestaw 30 ikonek w 10 różnych kolorach. Są to ikonki z najczęściej wykorzystywanymi znakami, tak jak to pokazano na ilustracji poniżej:

Poniżej są linki do pobrania różnych 10 wersji kolorystycznych:

• Niebieskie ikonki
• Ciemno różowe ikonki
• Złote ikonki
• Szare ikonki
• Zielone ikonki
• Błękitne ikonki
• Odwrócone ikonki
• Różowe ikonki
• Czerwone ikonki
• Morskie ikonki

zrodło